Günümüzde kullanılan dolgu maddelerinin çoğu sadece dişe tutunur, yapışmaz. Bu nedenle diş hekimleri dolgu yaparken bazı tutucu önlemler alırlar. Bu önlemler özel tutucu oyukların hazırlanmasıyla mümkün olur. Dolgu yaparken ana kural olarak iyi bir kavite (oyuk) hazırlanır; ve dişe yapılacak dolguyla çürümeden önceki doğal biçimi tekrar verilmeye çalışılır.
Dolgu maddesini seçerken diş hekimleri maddenin arka dişlerde çiğneme basıncına dayanabilmesini; ön dişlerde mümkün olduğunca fark edilmemesini; dişe ve diş özüne zarar vermemesini göz önüne alırlar. Şimdi sizlere birkaç tip dolgu maddesi hakkında bilgi vermek istiyoruz:
Amalgam Dolgular (Metal Dolgular)
Çok dayanıklı ve ekonomik bir dolgu maddesidir; fakat görünümü estetik değildir. İçinde % 70 gümüş, % 23 kalay, az miktarda bakır ve çinkodan oluşan tozun cıva ile karıştırılmasıyla hazırlanır. Karışım diş hekimi tarafından hazırlanan oyuğa yığılır ve dolgu birkaç saatte sertleşir. Özellikle azı dişleri için günümüzde kullanılan en iyi dolgu maddesidir.
Kompozit Dolgular (Diş Renginde Dolgular)
Kompozit dolgu; diş çürüklerini, kırıklarını veya çatlaklarını onarmak için kullanılan diş rengindeki estetik dolgu maddesidir. “Beyaz dolgu” veya “ışınlı dolgu” olarak da bilinir. Akrilik reçine ile cam ya da kuvars parçacıklarının karışımından oluşur ve özel mavi ışıkla kısa sürede sertleştirilir.
Kullanım alanları
- Diş çürüklerinin tedavisi
- Kırık ve çatlak dişlerin onarımı
- Dişler arasındaki boşlukların (diastema) kapatılması
- Aşınmış diş boylarının uzatılması
- Ön ve arka dişlerde estetik restorasyon
Avantajları
- Diş renginde olduğu için doğal dişlerle uyumlu görünür.
- Adeziv sistemlerle diş dokusuna güçlü biçimde bağlanır.
- Çoğu durumda tek seansta tamamlanabilir.
- Sağlıklı diş dokusunun daha az kaldırılmasına olanak tanır.
- Cıva içermez.
İnlay ve Onlayler
İnlaylar döküm, dolgulardır. Dolgu için şekillendirilmiş oyuğun (kavite) ölçüsü alındıktan sonra, laboratuvarda altın veya porselenden hazırlanır ve dişe yapıştırılır. Özel teknik ve çok hassas çalışma gerektirirler. Onlay’lerde ise; dişin ağızda görünen kısmındaki doku kaybı daha geniştir. En az bir ya da daha fazla çıkıntılı kısım zarar görmüştür.
Site içeriğinde bulunan bilgiler destek sağlamak içindir. Hekimin hastasını tıbbi amaçla muayene etmesi, tanı ve teşhis koyması yerine geçmez.